Op naar Wenen

En het was weer ochtend, zoals alle 356 dagen. Na een nacht van 5 uur was mijn slaap alweer voorbij. Ik heb nooit zoveel slaap nodig en daarbij heb ik Jip en Janneke die altijd bijtijds wakker worden voor hun eten. Dat wilt niet zeggen dat zij dat altijd stipt op tijd krijgen, maar zo ontwikkel je wel een bio klokje. Ik deed gewoon weer mijn dingen en besloot even op internet te gaan. Het vergt wel wat geduld, want deze algemene computer komt uit het jaar 1900 (zo klinkt het nog extra oud) dus alles duurt lang. Eigenlijk als ik in het buitenland zit gebruik ik geen internet. Ik kan dan ook nooit zo begrijpen waarom mensen die op vakantie zijn dan (alles) delen waarom zij onder de zon liggen en wat hen allemaal tot in de details op zo’n moment bezig houd. Ik leef dan liever in het hier en nu en dat is ook nog een leerproces opzicht. Anyway, daarom is bloggen voor mij een manier om te delen en mensen te inspireren. Ik moet zeggen nu ik de afgelopen dagen zonder telefoon heb doorgebracht, ik totaal niets heb gemist. Het enige wat ik nu niet kan is whatsappen met mijn vriendinnen, maar dat is niet een gemis, althans het appen niet. Vandaag vertrekken we naar Wenen. Vorig jaar september vloog ik met Rayo naar een vriendin die in Oostenrijk woont, alleen een anderen locatie. Enfin we gaan er met de trein naar toe. We werken hier persslot voor het inter en Europees bedrijf EUrail. Het wordt een halve dag shooten en we zullen einde dag nog tijd voor ons zelf hebben en in de avond vliegen we allemaal met dezelfde vlucht weer naar huis.

Boedapest 2015-003

Inmiddels zitten we in de de trein richting Wenen. We zitten in de masterclass, dus ik vertoef nu op een luxe stoel, waar we zelfs stopcontacten hebben. De anderen modellen waren al geweest en ik ben net terug van de anderen coupe i.v.m. de shoots. Ik moest natuurlijk weer lachen. We waren na een kleine 10 minuten al klaar. Het is maar goed dat ik mijn lach mooi vind en graag lach, anders was het wel een issue geweest. Eenmaal klaar konden we gaan lunchen. Ik moet zeggen dat eten in een trein ondanks een uitklap tafeltje, niet heel relaxed is. Maar het eten was lekker en natuurlijk verantwoord. Als we in Wenen zijn, kunnen we elkaar een hi-5 geven ‘cause we did it!

Advertenties

Over mividaconmimanada

I have a very innovative, sportive, lovable life with my dogs Rayo (7 years) and Vida (4 years)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s