Aankomst: Vilage de Vacances de Oignies

Het was middag en mijn vader was stipt 12 uur bij mijn huis. We hadden vrijwel geen file en via het kaart lezen ging het prima. Onderweg hielden wij 1 stop van 20 minuten. En dat met namen voor de honden, zodat ook zij de benen konden strekken en hun behoeftes konden doen. Nadat we 1x ergens fout waren gereden, gebruikte we de TomTom en waren we na een spoedige rit van zo’n 4 uur aangekomen in Oignies.

Vakantie Oignies - Belgie -Frankrijk

Ik had mijn vader al een paar weken niet gezien en uitgebreid gesproken, dus ik had alle tijd om van alles te bespreken. Dat zijn vaak uiteenlopende gesprekken, dat kan dan over E-nummers (voeding) tot aan de politiek en mijn avonturen gaan. En ik maak in mijn leven veel leuke en avontuurlijke gebeurtenissen mee. En daarbij, ik kan echt alles met hem bespreken en dat is zo fijn.

Rayo zat op zijn gemakje achterin en Vida voor bij mijn benen, omdat zij nog niet stil kan zitten of liggen achterin ben ik voor zekerheid gegaan. Eigenlijk had ik beter een honden autoriemtuigje mee kunnen nemen, maar goed de volgende zit dan maar. Vida hield zich heel zoet voor zo’n eerste lange rit. En het was een levend schilderij, hoe zij zich krulde om lekker te liggen.

Vakantie Oignies - Belgie -Frankrijk1

Eenmaal de laatste kilometers op de teller, zag ik steeds meer groen. En als het om de natuur gaat, is groen zeker een vertrouwd en fijn kleurtje (daar blijft het dan ook bij haha). Ik vond de rit snel gaan en mijn vader heeft een comfortabele auto. Dus de stoel omhoog en naar achteren besturen en languit relaxen en een warme derrière. Ik heb een heel zwaar leven!

Vakantie Oignies - Belgie -Frankrijk-001

Toen we er waren viel mijn mond van blijdschap en verbazing open. Een kunstgebit was er geheid uitgevallen! Ik zei al snel “OMG! Mag ik hier de komende dagen met mijn kanjers verblijven? Zijn dit de huisjes? Zo wild midden in een bos? Woow ik wil hier zeker blijven.” En als ik dat als zo snel over een plek zeg, dan is dat omdat mijn gevoel goed zit! Het melden was zo gedaan en geregeld. En ons huisje voor de komende dag was nummer, 1 en ik was enorm enthousiast en blij.

Onderweg hadden we harde regenbuien gehad, en bij aankomst was het droog geworden en begon de zon door te komen. Ik neem graag het zonnetje ergens mee naar toe haha. Ik rook de frisse bosgeur en hoorde de vogeltjes fluiten en een ezel balken en geiten mekkeren. En verder hoorde ik niks! Dus mijn geniet niveau stond werkelijk waar op 10.

Ik merkte dat de honden het ook wel gezegend vonden en het huisje hadden goedgekeurd. Want hoe sneller zij stoppen met snuffelen, hoe sneller zij zich op hun gemak voelen. Mijn vader nam een kleine break en ging weer richting Nederland. Ik had alles ingepakt en na dat half uur kon ik mijn fototoestel niet vinden! En ik zei nog volmondig tegen mijn vader: “Ja, ik heb alles.” Dit zei ik ook alleen maar zodat ik sneller het huisje kon verlaten en met de honden kon gaan wandelen. Ik ben alles behalve eigenwijs hoor. Ik vond het heel erg vervelend voor hem dat ik hem nog ging bellen, maar ik fotografeer heel graag. En mijn vader is een grote lieverd! Ik belde hem op en hij keerde direct om en kwam alsnog mijn fotocamera brengen. En dat ook nog met een lach op zijn gezicht.

Wij waren al helemaal klaar voor vertrek en ik ben gaan wandelen. Vida kan prima los en is niet onvoorspelbaar. Rayo is dat wel wat meer, maar toen ik merkte dat hij zich oké voelde en er geen prikkels waren liet ik hem ook los. De zon kwam steeds meer door en het was zo ontzettend mooi! Je kunt hier echt uren wandelen zonder iemand tegen te komen. Dat moet je durven en fijn vinden, zo in het onbekende. Ik durf en vind dat met namen fijn omdat ik niet helemaal alleen ben, want ik heb natuurlijk Rayo en Vida aan mijn zijde. Waar van ik weet dat Rayo mij verdedigd indien nodig. Aan Vida heb ik nog niet veel, maar alsnog ze hoort er wel helemaal bij. En daarbij je moet doen wat goed voelt!

Vakantie Oignies - Belgie -Frankrijk-002

Ik voelde geluk traantjes opkomen. Het feit dat ik weer ergens ben waar ik mij goed voel! En dat Rayo (los van zijn artrose) en Vida gezond zijn. Die 2 zijn een grote verrijking in mijn leven. De enige ingrediënten om mij goed te voelen zijn: Honden, stilte, natuur, vrijheid. Ik ben naast mijn drukke en sociale leven erg gesteld op omgevingen en vakanties als deze. En ik kijk er zeer naar uit als ik in een omgeving als deze kan gaan wonen. Ik wil later het liefst naar Canada emigreren, maar ik ga eerst binnen Europa emigreren.

We liepen in “the middle of nowhere” en ik ben niet iemand die braaf de bordjes volgt, maar juist op mijn gevoel af gaat en kijkt waar de honden heen lopen. Wat heb ik te verliezen? Zolang ik mijn EHBO-tasje voor mij en de honden mee heb. En het fototoestel, ID-kaart, water en een opgeladen telefoon en Rayo en Vida aan mijn zijde heb, vind ik alles oké. Rayo en Vida genoten ook volop, beide konden heerlijk ravotten en met takken en boomstammen slepen en sprinten.

Ik had nog wel uren willen lopen, maar Vida is net een half jaar en ik wil niet meer dan 1/5 uur wandelen van haar vragen. Ook al is haar conditie en alles goed, ik moet elke minuut opbouwen. En 1/5 uur is al vrij lang voor een pup. Maar goed ik lees mijn honden goed af en als ik inspanning van hun vraag krijgen zij onderweg en daarna alle rust. Dus na 1/5 uur stevig doorwandelen, op zowel gelijke als heuvelachtige en berg vlaktes gingen we terug. En ik voelde ook dat ik minder energie kreeg. Ik kamp helaas met een ernstige bloedarmoede, dus wandelingen als deze vragen nog meer energie van mij, dus het was mooi geweest. Gelukkig heb ik een zeer goede conditie dus kan ik best wat hebben. Enfin, gelukkig onthoud ik goed wat de heenweg is, dus zonder problemen waren we weer thuis. But firts, let me take a selfie! Haha

IMG_0574

Met een voldaan gevoel kwamen wij thuis. De honden kregen beide nog een extra portie eten. In Nederland wandel ik ook veel met ze, maar deze wandelingen vergt meer inspanning van hen. En ik wil dat zij op gewicht blijven.

Vanavond staat er niet veel meer op de planning, het is hier nu heel donker op wat verlicht palen buiten na en die gaan middernacht uit. Tijdens het schrijven van mijn blog (wat ik nu via word-document schrijf en later publiceer) geniet ik van Rayo en Vida. Hun plek is voor de deur, zo kan Rayo zijn waak functie uitvoeren door alles in de gaten te houden en aan te slaan bij onraad, en kan Vida naast haar grote maat liggen. Maar goed ik vind het ook heerlijk als ze bij mij liggen, dus ik heb nog maar een kleed gepakt en op de bank neergelegd. En hoe klein een stuk ook is, dat maakt voor hen niets uit. Als het maar warm en liefdevol is, en dat geef ik elke hond in mijn opvoeding mee.

slides

Advertenties

Over mividaconmimanada

I have a very innovative, sportive, lovable life with my dogs Rayo (7 years) and Vida (4 years)
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Aankomst: Vilage de Vacances de Oignies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s